Koncepcja Terapii Obrzękowej

Koncepcja terapii obrzękowej została opracowana przez dra Asdonka, który założył pierwszą na świecie specjalistyczną klinikę limfologiczną. Terapia obrzękowa jest bardzo rozpowszechniona i niemal nieodzowna w bardzo wielu specjalnościach medycznych. Skuteczność postępowania zapewnia kombinacja różnych działań terapeutycznych.

W skład terapii obrzękowej wchodzi:

  • manualny drenaż limfatyczny,
  • terapia kompresji,
  • terapia ruchowa przy zachowanej kompresji,
  • terapia obrzęku,
  • pozycja złożenia,
  • terapia oddechowa.

Terapię obrzękową stosuję się przy:

  • obrzękach limfatycznych( wrodzone choroby układu limfatycznego oraz np. po usunięciu węzłów chłonnych i w leczeniu nowotworów),
  • obrzękach pourazowych ( po zabiegach pooperacyjnych, towarzyszące złamaniom, skręceniom, oparzeniom, kontuzjom),
  • niewydolności żylnej ( np. żylaki, zapalenia żył, owrzodzenia goleni),
  • obrzękach powstałych z powodu braku aktywności ruchowej ( np. udar mózgu, porażenia),
  • obrzękach lipidowych,
  • obrzękach idiomatycznych,
  • obrzękach zapalnych ( w przebiegu choroby reumatycznej),
  • obrzękach towarzyszących zaburzeniom krążenia tętnic ( obrzęki przy miażdżycy zarostowej tętnic, po rekonstrukcji naczyń ).

Linki: